Een kraplap is een rechthoekige lap stof die de schouders, rug en borst bedekt. Ze worden in verschillende streekdrachten gedragen. Aan de zijkanten is hij open. Bij de kraplappen van Urk en Staphorst bv. sluit de kraplap op een schouder met haakjes.

Spakenburg

In Spakenburg heeft de kraplap een heel opvallende vorm gekregen. Breed uitstekend over de schouders en stijf gesteven. Hij is zo groot en breed geworden dat het niet meer prettig draagbaar is. Een onverwachtse regenbui zorgt voor problemen. De kraplap wordt dan weer soepel en "zakt` in elkaar. De kraplap van Spakenburg heeft een gat voor het hoofd.

Staphorst

Anders is dat bijvoorbeeld bij de kraplappen die in Staphorst worden gedragen. Soepel vallend en passend om het bovenlichaam. Deze kraplappen lijken nog het meest op de kraplap zoals die oorspronkelijk werd gedragen.

De kraplap uit Staphorst is kleurig en meestal gebloemd. Wanneer de vrouwen in de rouw zijn is de kraplap donker van kleur. Zwart, of zwart met witte bloemetjes bijvoorbeeld.

De kraplap wordt vastgebonden met bandjes/ lintjes. Aan het voorpand zijn 2 lintjes genaaid. Aan het achterpand twee lusjes. De lintjes worden door de lusjes gehaald en vervolgens aan de voorkant gestrikt. Uit de rouw zijn de bandjes helderblauw of worden geweven linten gebruikt. Wanneer de vrouwen in de rouw zijn worden zwarte bandjes gebruikt.

Hij wordt onder de rode (uit de rouw) of blauwe halsdoek (in de rouw) gedragen.

Volendam

Onder het kletje (een zwart jasje met korte mouwen)  dragen Volendammer vrouwen een met bloemen geborduurde kraplap. De kraplap is zowel aan de voor- als aan de achterkant geborduurd want het kletje heeft ook een vrij diepe halsopening aan de achterkant.

Axel

In het Zeeuwse Axel begonnen vrouwen rond 1880 met het versieren van hun kraplap, of zoals ze in Zeeland zeggen: de beuk. Ze gebruikten daar lintjes, pailletten, kraaltjes en knopen voor. Dit wordt kraalwerk genoemd. Het losse stuk werd op de kraplap genaaid. In eerst instantie op een gekleurde zijden beuk. Later werd zwarte zijde als ondergrond gebruikt. In de rouw was het kraalwerk zelf ook zwart.